Escultura contemporánea en el espacio urbano: Transformaciones, ubicaciones y recepción pública

A partir da década dos setenta, os países occidentais comezaron a centrarse na promoción da arte contemporánea con carácter público. A súa capacidade de acción ampliouse máis alá dos muros dos museos, o que levou ao regreso da escultura aos espazos urbanos. A sociedade do benestar demandaba novos fitos urbanos que puidesen dignificar un entorno significativamente alterado pola construción desenfreada. As administracións comezaron a desenvolver a idea dun mobiliario urbano estético e capaz de proporcionar unha identidade distintiva a rúas e barrios.

Este traballo céntrase nas propostas presentadas en Galicia a finais do século XX, considerando tamén as tendencias internacionais.