SIN TÍTULO

Comentarios

A austeridade e a elegancia están presentes nesta obra suxestiva e ambigua que vai máis alá da mera representación plástica concretándose en idea, en manifestación dun conflito entre o desexo e a súa negación.

A suavidade e a tenrura da paisaxe rosada de fondo perecen baixo os dous grandes trazos verdosos que, sen conseguir oculta-la presenza do delicado escenario, impiden a súa plena contemplación a través do pigmento. A actuación restritiva do brochazo, a intolerancia da banda cromática despregada ó modo de Morris Louis, acentúase ante a visión limitada da natureza, ante a súa distorsión impoñéndose, como sinala Xavier Seoane, “[ ]Un sentido tráxico -talvez algo temperado pola contención e o silencio, pola serenidade e a contemplación-”.

O equilibrio entre baleiro e mancha remite ás influencias orientais na poética da autora que se decanta sempre pola evocación, por reducir a información ó básico buscando a harmonía no esencial, o infinito no elemental.