LOLA PADÍN

Fixo os seus estudios de arte en Madrid, primeiro na Escola de Artes e Oficios, despois no Círculo de Belas Artes e finalmente na Escola Superior de San Fernando, onde rematou en 1973. Máis tarde seguiu con cursos de gravado en Urbino e Roma, nos anos 1978 e 1979. Tamén traballou en tarefas interdisciplinarias na Facultade de Xeografía e Historia, departamento de Historia da Arte, na Universidade Complutense, en Madrid, en 1979 e 1980. Realizou numerosas exposicións en cidades de España e Italia e participou en importantes colectivas noutros moitos países. A súa obra está representada en diferentes museos nacionais e do estranxeiro. A súa exquisita formación técnica levouno a imbuírse en ambientes ideais de intemporalidade, vagamente neorrománticos, afíns, ás veces, á "art nouveau", que o emparentan con Moreau, Böcklin, Redón, etc. A súa obra ten como base un excelente debuxo e, sobre todo, un clima peculiar, con evocacións, soños, suxerencias, mundos ideais. Absorbeu moi ben a mellor tradición italiana. Tanto no grande formato coma na miniatura, a obra de Dolores Padín é sempre moi persoal, con paisaxes ideais nas que a vexetación abafa o ambiente, en verdes neutros, rosas emerxidos e grises cunha gamma inacabable. Dota a súa materia dunha moi peculiar textura, que, asemade, semella antiga e moi fresca, coma se se tratase da carriza aloumiñada polo orballo.