CONCHA LAGOA

A fotografía alcanza a categoría de creación plástica perdurable se unha mente sensible, e non só unha mirada aguda, está detrás do visor da cámara que captará a imaxe. E Concha Lagoa posúe esa condición, en doses considerables, ao achegarse, case monotematicamente, ao nu, e en concreto ao nu feminino, ao que dota dunha plasticidade exquisita, situándoo en ámbitos de evocación, con sentido lírico nato.

Comezou a interesarse pola fotografía na súa vila natal, da man do coñecido profesional José María Santoro, quen lle ensinou os recursos do oficio, a partir dos cales a artista imprimiu o seu selo persoal, de deliberada carga plástica e literaria.

Tras esa aprendizaxe, completa a súa formación na Escola Flash de Madrid, onde ten ocasión de traballar xunto a Manuel Soler. Ao concluír os tres cursos da carreira, regresa a Galicia e comezou a traballar independentemente.

Realiza exposicións das súas obras, entre elas a titulada Unha voz feminina, no Castelo de Soutomaior, o ano 2002, que confirma a valía desta creadora da imaxe.

Certa pintura, dende Boucher a Renoir, latexa nos traballos de Concha Lago, depurados, evocadores, con insólitos escorzos e ambientes para o nu feminino, que carga de emoción cando os viste e vela detalles con gasas ou tecidos mestos, entre vexetacións e arquitecturas contrastantes.