ARGÜELLES

É fillo dun galego e dunha asturiana, considerándose o pintor sempre galego por vontade, vocación e convicción. A súa nenez transcorre na capital leonesa e alí estudia nos colexios de Maristas e Agustinos, iniciándose na pintura, alentado polo ambiente artístico familiar e mais pola relación que seu pai mantiña co pintor Demetrio Montesenín. Realizou a súa primeira exposición en León, en 1949, mudándose logo a Madrid para cursar estudios de Naútica e mais para se entregar á arte no Casón del Buen Retiro. Apaixónao o mar e durante varios quinquenios navega por tódolos océanos do mundo, mentres pinta incansablemente no seu tempo de lecer. Fixa definitivamente a súa residencia na Coruña, onde moi pronto vai influír na vida cultural da cidade, tarefa que o levará, primeiro, a ser numerario da Real Academia de Belas Artes do Rosario, e, máis tarde, o verdadeiro impulsor da mesma. As súas exposicións sucédense na urbe herculina, en Madrid e mais en numerosas cidades de España e do estranxeiro. A última desenvolveuse en Düsseldorf en 1922, con grande resonancia. Está representado nos museos de Galicia, no dos Camiños da súa cidade natal, Astorga, e en coleccións de todo o mundo. Un peculiar misticismo, neogoticista e dramático preside a estética de Argüelles, debuxante firme, excelente retratista, con materia heteroxénea, de maneira que semella que constrúe os seus cadros directamente co pincel. Esa estilización non lle resta forza ás creacións do artista, do que a ideación expresionista, de ascendencia medieval, queda anegada por un indefinible e ata inquedante feitizo. Tocou tódolos xéneros: figura, composición, paisaxe, bodegón, retrato. En todos eles reitérase a súa firmeza, a súa peculiar concepción cromática, con terras, ocres, azuis esvaídos, amarelos e carmíns como sangue. Nalgúns retratos, coma o da S.M. a Raíña de España, chega a un ambiente velazqueño no claroscuro, que domina por completo. Con frecuencia acode ás escenas relixiosas, transidas de extrema espiritualidade.