Virgen del Rosario

Comentarios

Seguindo a tendencia dos seus retratos de personaxes históricas como Valle Inclán ou Camilo Díaz nos que alonga o canon das figuras, o corpo estilizado da Virxe do Rosario describe unha traxectoria ascendente, acentuando a sensación de espiritualidade da obra. O rostro e as mans son enxoitas, é unha muller maior, de rostro murcho e envellecido.

A superficie do corpo, cuberto cun manto, un hábito case monástico que só deixa ó descuberto as súas mans e a súa face, está desbastada cunha talla forte, de cortes profundos, que describen planos de longo percorrido da gubia, ofrecéndolle á obra un aspecto xeométrico, case abocexado. O único elemento decorativo limítase á dobre incisión que adorna a parte inferior do hábito que parece unha herdanza do traxe popular galego. A base presenta unha talla máis minuciosa e delicada.

Percíbese a austeridade na Virxe, co rostro e as mans concibidas nun ton máis claro, diferente ó do pano escuro de pregos duros e cortantes. As súas faccións son realistas, detallando as engurras dunha muller maior, o nariz afiado, os pómulos marcados, a mirada baixa e cansa. As mans, definidas con minuciosidade, parecen garras suxeitando o rosario. A sensación final é dun gran ascetismo, dunha relixiosidade sentida e intimista, exenta de retoricismo, de populismo e de ornato innecesario.