MENIÑA NÚA (ESTUDIO)

Comentarios

O debuxo é un elemento de vital importancia na obra deste artista que o emprega como método de ensaio do seu mundo particular, cheo de soños e de historias.

A imaxe referencial da muller, que adopta unha postura hierática e sedente, eríxese na gran protagonista desta fábula descoñecida e enigmática.

O seu cabelo, abundante e espléndido, provoca que a súa cabeza adquira máis entidade co resto do corpo espido. Un delicado sorriso parece escaparse do rostro, de acentuado contorno, que proxecta sobre si mesmo un segundo perfil xerando a impresión de movemento. A súa atención diríxese cara ó pequeno trasno, trazado en vivas cores, que suxire a presenza da imaxinación e a esperanza. Coa súa aparición milagreira introduce a policromía e rompe co dominio da non cor na composición inundando o aire de sopridos vermellos, verdes, azuis e amarelos.

O debuxo concíbese con pincelada ampla, sen renunciar á mancha, describindo un fondo no que se distinguen diferentes intensidades tonais que captan a luz e reproducen a atmosfera sórdida, o habitáculo pechado e claustrofóbico na que a meniña, coma unha princesa de conto, está recluída.