ORTU Nº 2

Comentarios

A idea de crebacabezas, de imaxe elaborada, composta a partir de fragmentos, conséguese recorrendo á técnica da montaxe, manipulando o soporte de madeira para obter un volume real.

As pranchas, diferentes, irregulares, algunhas incluso esporteladas, vanse superpoñendo coma nunha colaxe para proxecta-la visión dunha rúa ascendente, dun recuncho urbano con sabor a pasado que se intúe na silueta do coche azul, nas fachadas coloristas e decadentes.

O sentido lineal, a limpeza e a xeometría do debuxo combínanse co cromatismo esvaecido, case plano e a pincelada discreta xerando unha sensación de irrealidade, de fición. As pezas en branco, aparentemente sen funcionalidade, son claves para suxeri-la luminosidade atmosférica imprimindo sombras no asfalto, guiando a mirada cara á calexa e incidindo no efecto de profundidade.

A percepción obxectiva da realidade disólvese, transfórmase en ambiente en, como sinala Varela Miñones, “chisco metafísico redobrado pola ausencia de figuras humanas e pola inmobilidade case pétrea dos obxectos representados”. A proposta convértese, polo tanto, nun territorio de evocacións, de escenarios diversos e fotografías revoltas que só cobran sentido ó tentar reconstruír unha paisaxe determinada, un lugar no mundo.