Comentarios
A maxia volve a estar presente nesta obra chea de encanto que semella inspirada na pintura francesa de finais do século XIX, nas imaxes de melancólicas e desvalidas mulleres bebendo soas ante unha mesa.
A mozo posúe un atractivo evidente, o seu cabelo rizado, dun vermello intenso, seduce de inmediato. A súa mirada pérdese nalgún punto indeterminado fóra do cadro mentres os seus brazos se apoian relaxadamente na mesa circular delimitada cun simple trazo.
O contraste cromático, provocado pola combinación de verdes e vermellos, impacta nunha composición onde non se define o debuxo, non existe unha superficie nítida senón texturada, incluso grumosa, xerando un efecto borroso e distorsionado que lle confire á imaxe unha sensación de irrealidade e de fantasía, de ser que non habita no mundo real senón nun propio, construído, que lle permite amosarse totalmente indiferente e ausente.
EXPOSICIÓNS:
"Fernando Quesada". Xuño de 2002. Club Financiero, Vigo.
