Comentarios
A obra é un exemplo da liña creativa desenvolta nos últimos traballos do autor. Rafael Alonso comezara a investigar no tema dos bodegóns a mediados dos anos setenta, un motivo de grande interese para o artista e a través do cal resulta moi gráfica a súa evolución plástica.
Sobre unha mesa longa, disponse, desviado cara á dereita, un floreiro e un pequeno bodegón composto por tres mazás colocadas sobre un manteliño branco. De fondo, substituíndo a habitual fiestra aberta ó mar, presenta unha mariña con dous veleiros, introduce o xogo de cadro dentro do cadro que marca diferentes niveis de profundidade.
A presencia de floreiros que tenden á esquematización tamén é unha constante. Nas flores, a simplificación formal levarao a empregar unha soa gama cromática, neste caso o verde escuro, enriquecido con pequenas notas en negro e azul.
Na composición podemos apreciar a valoración do branco como cor ó empregala coma base das mazás e como passe-partout da mariña. O descubrimento e a incorporación desta cor é xa evidente desde 1979, ano en que o autor declara que o branco pode ser "a cor imperante". Sen embargo, o impacto visual producido polo vermello da embarcación xorde, en opinión de Beatriz de San Ildefonso, pola influencia que terá o pintor Desidé no seu traballo.
A selección cromática é moi parca, redúcese a grises-azulados, verdes, brancos e marróns, con algunhas notas en vermello e amarelo; por esto, o estudio da luz, que penetra pola esquerda, revélase como un factor fundamental para enriquecer a obra inundando de claridade este espacio intimista e familiar cheo de encanto.
EXPOSICIÓNS:
"Rafael Alonso". Maio de 1991. Galería Saira, Vigo.
