ALLEMANDE

Comentarios

Dende os anos oitenta, a obra de Broto sofre unha grande evolución camiñando, sen abandona-la abstracción, cara a unha obra de lectura máis complexa.

A súa pintura é un mundo que se desfai, que se derrete ante a mirada. As cores flúen na superficie describindo formas vagas, unha estraña paisaxe que parece perde-la súa intensidade, que se desdebuxa e distorsiona gañando con esto en movemento e profundidade.

A imaxe organicista conduce ó eu interior do artista e revela a influencia da mística e do ascetismo aínda que non rexeita a cor, seleccionada para provoca-lo contraste visual. O vermello e o verde penetrante xeran unha gran violencia cromática, reforzando a imaxe poética, de factura perfecta e acabada.

Para Valeriano Bozal “Broto está empeñado en crear imaxes que non poidan ser traducidas a palabras”, unha observación que se confirma coa contemplación desta natureza etérea e vaga,  de difícil descrición, que só pode ser percibida dende a intuición.

Exposiciones

Reproducciones

"Broto. La Folía/Obra 1996". Galería de Soledad Lorenzo, Madrid, 1996, páx. 29.