Comentarios
Sobre un fondo gris, creado a base de brochazos, sitúase a illa, concebida como unha gran mancha de intenso brillo da que saen dúas ramas ondulantes e matéricas.
Os barnices, as diferentes materias e texturas que o autor presenta na obra, lle permiten ofrecer unha visión ambigua, moi persoal, do mundo e do espacio. Os mapas son símbolos que permiten que Freixanes, "se adentre no problema do misterio".
A tea pertence á Serie de Mapas, proposta polo autor coma unha homenaxe a Ptolomeo. O seu interese pola cartografía antiga nace de considerala coma un mundo máxico, coma unha cartografía simbólica, onde importan tanto as referencias reais como as deducidas e imaxinadas.
As obras realizadas a comenzos dos anos noventa defínense, en palabras do propio autor, dentro dun "nomadismo evasivo". Son creacións oníricas, de mundos fabulados, fruto da súa paixón polas viaxes e polos mapas, presentados coma unha invitación permanente para que o espectador explore na súa obra e proxecte a súa propia viaxe, a que se realiza coa memoria.
EXPOSICIÓNS:
"José Freixanes". 1990. Galería Juana Mordó, Madrid
REPRODUCCIÓNS:
Fotografía da exposición na Galería en: "Freixanes". Excelentísima Diputación de Pontevedra, Vigo, 1992, páx. 17
