Comentarios
O recordo nostálxico dun emigrante invade a obra de Colmerio na súa análise, lúcida e obsesiva, da realidade da Galicia rural que sempre o acompañará na memoria.
A escena, típica das zonas costeiras, presenta a catro peixeiras na praia coas súas cestas de peixe acompañadas dos mariñeiros que volven dunha dura xornada de traballo. A vestimenta e a posta en escena é a tradicional das xentes do mar, situando a liña de horizonte moi alta, permitindo desenvolve-la composición con comodidade e dándolles prioridade ás figuras sobre a paisaxe. En primeiro termo, as mulleres, escultóricas e monumentais, agrúpanse harmoniosamente en dous grupos, concibidas mediante un debuxo de trazo firme e definido.
O planeamento da obra é sinxelo, intúese o orgullo das traballadoras, a dignidade das mulleres do mar retratadas xenericamente, no seu traballo diario e cotián, nunha visión antropolóxica de Galicia, sincera e exenta de todo retoricismo.
